Gerszon Dawidowicz

Życiorys

Gerszon Dawidowicz, pierwotnie Gerson Dawidowicz, przyszedł na świat w Zgierzu. W chwili, gdy miał zaledwie piętnaście lat, podjął decyzję o emigracji do Berlina, gdzie podjął naukę w szkole średniej. W 1934 roku zainaugurował swoje studia artystyczne w Akademie der Künste, a dodatkowo uczęszczał na lekcje do Aro Nadela. W trakcie swojej edukacji regularnie uczestniczył w wystawach organizowanych przez „Stowarzyszenie Artystów Żydowskich”, co pozwoliło mu na szeroką prezentację swoich prac.

Rok 1938 zaznaczył się w jego życiu emigracją do mandatu Palestyny, co było częścią aliji młodzieży. W czasie II wojny światowej, w latach 1940–1945, odsłużył w armii brytyjskiej, co miało istotny wpływ na jego późniejsze życie artystyczne. Po zakończeniu konfliktu, w 1953 roku, współtworzył wioskę artystów En Hod, która stała się jednym z centralnych punktów jego twórczej działalności.

Dominującą techniką w jego twórczości była olejna, za pomocą której tworzył zarówno abstrakcje, jak i martwe natury. Jego pasja do sztuki nie ograniczała się jednak do malarstwa; przez wiele lat pełnił także rolę nauczyciela plastyki i rysunku, pracując w Tel Awiwie oraz En Hod, gdzie mógł dzielić się swoją wiedzą i umiejętnościami z młodszymi pokoleniami artystów.

Nagrody

Twórczość Gerszona Dawidowicza została doceniona licznymi wyróżnieniami, które podkreślają jego znaczącą obecność w świecie sztuki.

• nagroda na wystawie żołnierzy armii brytyjskiej, Bengazi, Libia,
• 1964 nagroda Dizengoffa za malarstwo i rzeźbę, Muzeum Sztuki w Tel Awiwie, Urząd Miasta Tel Awiw-Jaffa,
• 1964 nagroda Malach, Ein Hod,
• 1965 nagroda Malach, Ein Hod.

Przypisy